Een dreun op je hoofd…en dan?

Van een lieve vriendin kreeg ik onderstaand artikel. Het is geschreven door klinisch neuropsycholoog Erik Matser. Erg interessant om te lezen. Erik Matser houdt zich ook bezig met hersenletsel door sport. Daarover kun je hier meer lezen.

image

Advertenties

Braintraining Scheurkalender van de Hersenstichting

De Braintraining Scheurkalender van de Hersenstichting is er weer!

image

Ook in 2016 staat hij weer bol van de hersenkrakers. Maar liefst 365 in totaal, voor elke dag één. Van taal tot rekenen, van inzicht en logica tot geheugen. Alles komt aan bod. En dat op drie verschillende niveaus, van makkelijk tot moeilijk(er). Iedereen kan dus meedoen!

Deze kalender is samengesteld door de redactie van Neurocampus.com, Nederlands grootste uitgever van braintraining. Neurocampus is maatschappelijk partner van de Hersenstichting.

Met de aankoop van deze scheurkalender steunt u dus ook de Hersenstichting!

Bestel de scheurkalender hier.

Vermoeid na hersenletsel? Wat te doen?

Na het oplopen van niet-aangeboren hersenletsel, zoals een beroerte, is vermoeidheid een veelvoorkomend verschijnsel. Naar schatting krijgt meer dan de helft van de hersenletselpatiënten ermee te maken. Anderen zien of begrijpen dit niet altijd, en daarom spreken we van een onzichtbare handicap.

Deze tekst komt uit een folder van de Hersenstichting. Voor mij erg herkenbaar aangezien mijn dochter erg met deze vermoeidheid worstelt. Moeilijk te accepteren, moeilijk uit te leggen. In deze folder (‘kaartje vermoeidheid‘) wordt kort ingegaan op vermoeidheid na hersenletsel.

De Hersenstichting heeft ook een uitgebreide gids, de Zorgwijzer Vermoeidheid, over vermoeidheid na hersenletsel. Je kunt deze bij hen gratis downloaden of voor een klein bedrag bestellen.moe

Bron foto: www.brainline.org

Uitleg over hersenletsel

Mijn directe betrokkenheid bij niet-aangeboren hersenletsel (NAH) is ontstaan door de diagnose die mijn dochter kreeg eind 2012 na een zoektocht van een jaar. Het heeft een behoorlijke tijd geduurd voordat haar welzijn, haar dagelijks leven en schoolcarrière weer een beetje op de rit was gezet. Ze heeft daarvoor veel tijd doorgebracht op (toen nog) revalidatiecentrum het Leijpark en in het Elisabeth ziekenhuis. Steeds terugkijkend is de winst die ze geboekt heeft duidelijk zichtbaar. Wat de toekomst ons verder nog brengt…wie zal het zeggen…

Voor de buitenwereld is het moeilijk te begrijpen wat NAH is. Er zijn zoveel verschillen, zoveel gradaties, maar ook veel gemeenschappelijke kenmerken.

Hersenletsel uitlegEen klein team van mensen, allen enorm betrokken bij de mens met hersenletsel hebben een website ‘Hersenletsel-uitleg’ gemaakt met daarop uitleg over hersenletsel. Zij hebben in het team een neuroloog, een neuropsycholoog, een verpleegkundige met specialisme neurologie/neuropsychiatrie en ervaringsdeskundigen NAH én mantelzorgers om de brug te slaan naar alle drie de kanten van de kennis over hersenletsel. Zijn werken onbetaald voor die site en aan diverse projecten. Op die site staat een schat aan informatie over hersenletsel.

Ik wil graag speciaal aandacht vestigen op het onderdeel ‘Kinderen/Jongeren met hersenletsel‘, omdat datgene dat daar beschreven staat ons een jaar lang zoeken gescheeld zou kunnen hebben als we die kennis eerder hadden gehad. Misschien wordt een ander kind eerder op de juiste manier geholpen als deze kennis meer algemeen wordt.Citaat

Hersenstichting Nederland – Probleem NAH bij jongeren groter dan gedacht

Overgenomen van de website van de Hersenstichting.

Nederlandse ziekenhuizen stellen jaarlijks naar schatting 19.000 keer een diagnose niet/aangeboren hersenletsel (NAH) bij jongeren.

Den Haag, 11 juli 2013 – Het lectoraat Revalidatie van De Haagse Hogeschool heeft in samenwerking met de Hersenstichting, Sophia Revalidatie en het Erasmus MC onderzoek gedaan naar jongeren met niet-aangeboren hersenletsel (NAH). Brain Injury, een toonaangevend internationaal tijdschrift, publiceert in het julinummer de resultaten. Het onderzoek toont niet alleen aan dat NAH vaker voorkomt dan tot nu toe werd aangenomen, maar ook dat de gevolgen groter zijn dan tot nu toe werd gedacht. Bovendien valt bij de behandeling en begeleiding van deze jongeren nog een behoorlijke slag te slaan.

In de 5 grote ziekenhuizen in Rotterdam en Den Haag is geregistreerd hoeveel kinderen, adolescenten en jongvolwassenen tot 24 jaar een NAH-diagnose hebben gekregen in 2008 en 2009. Op basis van deze getallen is uitgerekend hoeveel kinderen en jongeren in Nederlandse ziekenhuizen jaarlijks de diagnose NAH krijgen. Naar schatting wordt in Nederland jaarlijks bij 19.000 kinderen en jongeren in de leeftijd tot 24 jaar een diagnose NAH gesteld: 12.000 in de leeftijdsgroep 0-14 jaar en 7000 in 15-24 jaar oud.

De oorzaak is meestal een harde klap tegen het hoofd door een ongeval, val of mishandeling. Een op de vier diagnoses heeft een niet-traumatische oorzaak, namelijk een hersenaandoening als hersenvliesontsteking, een hersentumor of beroerte.

Het is voor het eerst dat op deze schaal onderzoek werd gedaan naar NAH. Vervolgonderzoek richt zich specifieker op de mogelijke gevolgen van NAH, die onder andere door de ernst van het letsel, leeftijd en omgevingsfactoren bepaald worden. Dit onderzoek is nodig om beter te kunnen bepalen wat de risicofactoren zijn, die bepalen of en welke zorg nodig is. Gevolgen van NAH, vooral in leren en gedrag, zijn vaak niet zichtbaar en hebben een forse impact op ontwikkeling en participeren van de jongere en het gezin. Zo hebben jongeren met NAH een verhoogde kans op gezondheidsrisico’s, maatschappelijk disfunctioneren en hoge zorgvraag en -kosten.
De impact van NAH op het gezin wordt onderschat, terwijl juist het gezinsfunctioneren een bepalende factor voor herstel is.

De onderzoeksgroep trekt op basis van het onderzoek de volgende conclusies:

  • NAH bij kinderen, jongeren en jongvolwassenen komt vaak voor.
  • De mogelijke gevolgen vereisen meer maatschappelijke en politieke bewustwording en specifiek en samenhangend beleid in de gezondheidszorg.
  • Er moet meer aandacht komen voor voorlichting en preventie, bijvoorbeeld om het aantal valincidenten op jonge leeftijd uit kinderzitjes/fietsstoeltjes te verminderen en de toename in het aantal hersenschuddingen/hersenkneuzingen door ongevallen of geweld na middelengebruik in de groep 15 jaar en ouder te stoppen.Meisje

Lastig hoor

Zoveel goede doelen, zo enorm veel en zulke enorm góede doelen.

Ik probeer links en rechts mijn steentje bij te dragen met donaties of andersoortige bijdragen aan goede doelen. Daarbij probeer ik een spreiding aan te brengen: gezondheid (of misschien beter gezegd: bestrijden van ziekten), derdewereldlanden, natuur, milieu nou ja, noem maar op. Maar ja…er zijn zovéél doelen.

En dan kom ik nog eens aan met mijn actie voor hersenletsel… Ook een heel goed doel hoor. Maar ja, er zijn er zoveel. Misschien ook wel betere doelen. Kinderen met kanker bijvoorbeeld.

Ik denk dat veel mensen die iets doen voor een goed doel dat doen omdat ze er een bepaalde verbinding mee hebben. Dat is ook voor mij aanleiding om meer interesse dan gebruikelijk te hebben voor De Hersenstichting. Daarbij is het een doel waarbij ik een sterk gevoel heb dat er met het geld relatief veel te winnen valt. Veel is nog tamelijk onontgonnen gebied, dus kan onderzoek weleens heel wat zoden aan de dijk zetten.

Hoe dan ook, iedereen maakt zijn eigen keuzes. Ik hoop dat jouw keuze valt op mijn sponsoractie bij de Hersenstichting.

3 mogelijke signalen van niet-aangeboren hersenletsel (NAH) bij kinderen

Dit artikel is overgenomen van de site van Vilans, geschreven door Rianne Gijzen.

Vooral bij kinderen wordt NAH makkelijk over het hoofd gezien.

Hersenletsel komt niet alleen voor na een beroerte. Ook een val, hersenvliesontsteking of een hersentumor kunnen zelfs na lange tijd voor problemen zorgen. Vooral bij kinderen wordt niet-aangeboren hersenletsel (NAH) makkelijk over het hoofd gezien. Wat zijn mogelijke signalen van NAH bij kinderen en jongeren?

1. Moeheid en concentratieproblemen

Soms gaat het ineens niet meer op school, prestaties wisselen of gaan achteruit en het kind kan zich niet meer concentreren. Of het komt de laatste tijd erg moe uit school. Belangrijk is om dan af te vragen of er op enig moment in het leven iets gebeurd is, waarna veranderingen zijn opgetreden in het functioneren van het kind. Een val op het hoofd? Heeft het kind ooit een hersenvliesontsteking of hersentumor gehad? Genezing betekent niet altijd dat gevolgen in het verdere leven uitblijven.

2. Moeite met plannen en organiseren

Plannen is voor veel kinderen lastig, maar wat als het vroeger best redelijk ging en nu ineens niet meer? Wat als het kind vaak iets vergeet en iets kwijt is, terwijl het voorheen zo geordend was? Breng samen met ouders en het kind in kaart sinds wanneer de veranderingen zijn opgetreden, of het minder goed gaat dan bij leeftijdsgenoten en of er iets gebeurd is dat hersenletsel tot gevolg kan hebben.

3. Veranderingen in gedrag en emoties

Veel kinderen en jongeren die hersenletsel oplopen, laten een verandering zien in gedrag en emoties. Ze trekken zich terug, zijn angstig, hebben onvoorspelbare stemmingswisselingen of zijn snel boos. De veranderingen kunnen optreden door het hersenletsel zelf, maar ook als gevolg van faalervaringen.

Het verlies van vaardigheden gaat gepaard met gevoelens als onzekerheid, verdriet en frustratie. Ga bij moeilijk verklaarbare en plotselinge veranderingen in gedrag of emoties na of hersenletsel een mogelijke oorzaak is.

Meer weten?

Op de site van Vilans is veel informatie te vinden waaronder een signaleringskaart voor professionals in zorg en onderwijs.