Twee wandelingen…doel bijna bereikt!

Door andere bezigheden loop ik wat achter met het verslag doen van mijn wandelingen. Ik ga dat nu goed maken.

11 oktober was een heerlijke dag om te gaan wandelen. Ik had een mooie route uitgezet rondom de Loonse en Drunense Duinen. Met de knooppunten uit het wandelknooppuntennetwerk kun je elke keer weer een andere route samenstellen. Ik maak graag gebruik van de site www.afstandmeten.nl die als je de kaart ‘OpenWalk’ kiest ook de knooppunten laat zien.11 oktober

Op ‘papier’ leek het een niet al te zware wandeling te worden. En toch hebben mijn wandelgenoot en ik weer grote stukken door het losse zand geploeterd. Niet dat dat zo erg is, maar we wilden graag op een bepaald tijdstip terug zijn, en door zand lopen tempert het tempo behoorlijk.

Zandengel

Wat heel leuk is aan zand…. je kunt er zulke leuke ‘sneeuw’engelen in maken 🙂

Mooi hé, Tessa

Mooi hé, Tessa

Het was een fijne wandeling, met echt heerlijk weer en goed voor 22 kilometer.

Een week later was het mijn plan om de winterseriewandeling van OLAT mee te lopen. Ik had er wel zin in, maar had ook mijn tijd hard nodig. Het startpunt van de wandeling was in Reusel, drie kwartier rijden heen, drie kwartier rijden terug. Uiteindelijk heb ik besloten dat ik die tijd niet kon missen en ben ik hier de poort uitgestapt en op goed geluk gaan wandelen. Dat is uitstekend bevallen. Ik had geen enkel plan, behalve een stuk te wandelen. Zo kwam ik terecht in de polder naar Waspik, ’s Gravenmoer en vooral veel polder. Alweer mooi weer en een mooie omgeving. 19 kilometer erbij.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Met nog een kortere wandeling tussendoor staat de teller nu op 573 kilometer. Nog 27 kilometer te gaan. Met nog een week, nota bene herfstvakantie, gaat dat vast lukken!

Advertenties

18e DAK Running Center wandeltocht 2015

Enigszins gniffelend wensten de heren achter de DAK-tafel mij succes. “De rest is allang weg, probeer ze maar in te halen.” De starttijd voor de 40 kilometer was tussen 07.00 uur en 09.00 uur, dus mijn aankomst om 08.45 uur was toch echt binnen de tijd. Hoe dan ook, een beetje ongerust zette ik er stevig de pas in, al rekenend. Ik zou het makkelijk moeten kunnen halen, inclusief mogelijk verkeerd lopen. Maar ik wilde ook nog een stop inlassen bij “Herberg de Drie Linden” in Giersbergen. Dat was me vorig jaar erg goed bevallen. Dus toch maar doorstappen.

Na wat gekronkel door Drunen leidde de wandeling door de Baardwijkse Overlaat. Een mooi stuk tussen Drunen en Waalwijk.

IJsbaan hondVanuit de Baardwijkse Overlaat ging de wandeling verder via Waalwijk naar het Lido. Van daaruit lángs het Galgenwiel náár “Het Galgenwiel” voor een knipje in de controlekaart.

De wandeling ging verder langs de Kaatsheuvelse IJsbaan waar de combinatie zaterdag en mooi weer weer veel honden blij maakte.

Langs een mooie route op voor mij wel heel bekend terrein (heerlijk die bossen) werden we langs Loon op Zand óver de Roestelberg geleid. Het stukje Brabantse Sahara op het warmste moment van de toch al warme dag was wat minder, maar ach, het was niet al te lang. Inmiddels kreeg ik helaas weer last van mijn achillespees, maar met een lichte pijnstiller heb ik daar verder geen last meer van gehad. De komende twee weken toch maar wat extra oefeningen doen…

20150829_130936Bij “Het Genieten” kregen we ons tweede knipje. Na die warme Roestelbergbeklimming zag ik er inmiddels zó uit:

20150829_131140

Maar even het hoofd onder de kraan doet wonderen, dus weer lekker opgefrist verder.

Ik lag mooi op schema en begon al te bedenken wat ik bij De Drie Linden in Giersbergen zou nemen. Een kom soep zou kunnen natuurlijk… maar het vooruitzicht op een lekker frisse Jillz of Radler sprak me veel meer aan. Nog even doorstappen dus met dat beeld voor mijn geestesoog. Dat ging heel goed kan ik je zeggen!

In Giersbergen de beloning:Giersbergen

Vanaf Giersbergen was het nog 10 kilometer naar het eindpunt. Omdat ik nu geen haast Eindpunt DAKmeer had ben ik aangehaakt bij iemand met wie ik dat laatste stuk heb gelopen. Dat was erg gezellig. De laatste kilometers vlogen voorbij en om klokslag 16.00 uur hadden we de 40 km volbracht (uiterste eindtijd was 17.00 uur). De gniffelende heren heb ik niet meer gezien, anders had ik ze kunnen vertellen dat ik dankzij hun ‘goede raad’ 21 wandelaars heb ingehaald.

Op het ’80’pad

Helaas viel mijn geplande wandeling vorige week in het water door de zomerstorm die over Nederland raasde. Aangezien een fikse wandeling nogal wat uren in beslag 80-logoneemt was ik pas gisteren weer in de gelegenheid om op pad te gaan. Op het ’80’pad. Tot nu toe heb ik de kilometers vooral in de bossen gemaakt, maar ik vind het prettig om naarmate de 80 dichterbij komt de route van de 80 te lopen. Voor wie (nog) niet weet wat ik bedoel met ‘de 80’, dit is in Waalwijk en omstreken een begrip: met de 80 wordt bedoeld ‘de 80 van de Langstraat‘. Een Kennedymars (tocht van 80 km) vanuit Waalwijk door de omliggende dorpen.

Ik had de volgende route gepland:deel 1 80

Dit is (ongeveer) het eerste deel van de route van de 80. Ik had mijn auto neergezet bij het Fort in Sprang-Capelle en daar het Halve Zolenpad opgegaan. Naar Drunen gelopen, daarna Nieuwkuijk, Vlijmen, Haarsteeg, Elshout en weer via Drunen en Waalwijk naar de auto. Voor wie ook dit deel wil lopen, hier kun je de route opvragen.

Halve ZOlen

Oude spoorbrug over het kanaal, nu fietspad.

Oude spoorbrug over het kanaal, nu fietspad.

Het Halve Zolenpad is genoemd naar de voormalige spoorlijn die hier liep: de Langstraatspoorlijn, beter bekend als de Halve Zolenlijn. De heer van Velthoven heeft er een uitgebreide website aan geweid en in Geertruidenberg is in de Geertrudiskerk van 28 juni tot 13 september een expositie over de spoorlijn (2 augustus en 6 september gesloten).

Onderweg kwam ik een stevig doorstappende wandelaar tegen die me toeriep: “Nog 42 dagen!”. Leuk dat je in deze tijd van het jaar zoveel mensen op pad ziet die aan het trainen zijn.

Ik had de route vooraf opgeschreven, het bleek een makkie, aangezien het vooral rechtdoor was. De hele route van de 80 kun je vinden op de website van de 80 zelf.

Het was prachtig weer en ik heb echt genoten van het lopen. Leuk vind ik altijd de kleine ontmoetingen die je onderweg hebt. Ook ik ben wel herkenbaar als ‘trainend voor de 80’ en dan knikken mensen net wat vriendelijker (nóg vriendelijker) naar je.Toen in Elshout mijn meegenomen liter water op was en ik bij een huis met mensen op een terrasje vroeg of ik mijn flesje mocht vullen werd mijn flesje gevuld met heerlijk koud koelkastwater! En er werd gevraagd of ik nog wat wilde drinken. Zo aardig! Bedankt mensen uit de Kapelstraat!

Later zag ik een echtpaar bij hun fietsen staan, ik dacht even aan fietspech, maar dat was niet het geval. Ze waren net een snoepje aan het pakken. Toen ik langskwam bood de man mij spontaan een snoepje aan! Hoe klein het gebaar ook mag zijn, ik vind dat hartverwarmend. Dan ga ik ook meteen met hernieuwde energie verder.Grasklokje

Ik had me onderweg al voorgenomen om, als ik bij het eindpunt zou zijn, te proberen er nog een stukje aan te plakken. En dat heb ik gedaan. Uiteindelijk heb ik 35 km gelopen. Geen blaren, beetje spierpijn vanmorgen. Ik ben tevreden. Het aangeplakte extra stukje bracht nog een paar extra verrassingen. Zo zag ik mijn all-time favourite bloemetje: Het Grasklokje.

Verder zag ik nog heel schattige vlindertjes (Bruin Zandoogje) én een prachtige zwanenfamilie.ZwanenOp dat deel van het Halve Zolenpad (tussen Sprang-Capelle en Waspik) bleken ook nog wat restanten van het oude spoor bewaard te zijn.

En een informatiebord over het station dat daar ooit stond (klik 2x op foto om te kunnen lezen):

statiionuitleg

Aanstaande vrijdag staat alweer de volgende wandeling van 35 km gepland, een georganiseerde wandeling deze keer. Wandelsportvereniging OLAT uit St. Oedenrode organiseert de OLAT wandeldagen waar ik de eerste dag meeloop.

Candle_flame_(1)*Tijdens de wandeling kreeg ik bericht dat mijn oom is overleden. Ik zie mijn familie niet veel, maar dat wil niet zeggen dat ik hen geen warm hart toedraag. Precies toen ik het bericht ontving liep ik door zijn dorp en geboortedorp. Ik kwam zelfs langs zijn ouderlijk huis, waar we als kind vroeger ‘bij opa en oma’ kwamen. Het maakte het deel door Vlijmen wel heel bijzonder. Ben daarna even een kerk ingelopen. Niet omdat ik zelf geloof, maar een kerk staat voor mij ook voor rust en gedenken. Voor zijn nabestaanden heb ik toch maar voor de zekerheid een soort van verzoekje naar boven gestuurd.

Ploeteren

De 80 van de Langstraat komt naderbij realiseerde ik me en ik voelde een lichte paniek. Tot nu toe had ik gelegenheden voor een mooi wandeling met beide handen aangegrepen, maar ik plande mijn bezigheden nog niet om wandelingen heen. Om serieus de voorbereidingen voor de 80 op te pakken is het toch wel noodzakelijk dat ik een planning maak en consequent aan het werk ga.

De dag erná meteen de koe bij de horens gevat en een mooie wandeling gemaakt door, alweer, de Loonse en Drunense Duinen. Mijn plan was om het duinzand enigszins te mijden omdat dat behoorlijk zwaar is en ik wilde vooral kilometers maken. De titel van dit stukje verraadt het al: het duinzand mijden is niet zo goed gelukt. Niet alleen heb ik behoorlijke stukken door het losse duinzand gelopen, maar ook over talloze ruiterpaden met door paarden losgetrapt los zand. Dat zorgde ervoor dat het bij tijd en wijle ploeteren werd. Wat ik ook niet erg vind overigens.IJsbaan-B&D-3L-Rb

Ik heb onderweg echt genoten. Ik vind dit gebied zó mooi. Het was erg rustig, ondanks (of juist daarom?) dat de vakantie begonnen was. De vele vakantiegangers die onze omgeving aandoen komen meestal niet verder dan een paar honderd meter buiten de bekende plekjes. Daarbuiten ben ik niemand tegenkomen, op een paar ruiters na. Misschien speelde de regen ook wel een rol hierin..alhoewel die eigenlijk juist wel heel prettig was.

Voor wie zin heeft: hier vind je de route die ik wilde lopen. Ik ben er zelf wat van afgeweken tijdens het lopen.

Westelijk deel van Loonse en Drunense Duinen

TessaVandaag een mooi stuk gewandeld met mijn hond Tessa. Ik koos ervoor om niet úren van huis te zijn, om de simpele reden dat ik nog meer te doen had. En in veel kilometers wandelen gaat ook stiekem veel tijd zitten. Maar het was nodig om weer een keer te gaan.

Het échte trainen voor de 80 van de Langstraat moet nog komen, maar ik heb natuurlijk ook een commitment gemaakt aan de donateurs (jij misschien?) die mijn actie bij de Hersenstichting ondersteunen. Dus ging ik vandaag op stap.

Ik ben vertrokken vanuit Plantloon. Een door mij zeer gewaardeerd stuk bos. Niet te druk, mooi en je kunt er vele kanten op waardoor je elke keer weer een andere route kunt maken. De historische overblijfselen die nog in het landschap zichtbaar zijn spreken ook zeer tot de verbeelding.

Deze keer ging ik echter meteen in de richting van de Roestelberg. Niet via het pad, maar deels door het rulle zand. Dat maakte het even een stukje pittig, maar dat mag best van mij. Toen ik ter hoogte van de Roestelberg kwam ben ik richting het zuiden gelopen om Kaatsheuvelse IJsbaanuiteindelijk bij Loon op Zand uit te komen. Op de terugweg kon Tessa nog even heerlijk genieten van het water bij de Kaatsheuvelse IJsbaan.

Ik heb de route opgeslagen op www.afstandmeten.nl. De afstand was 15 km en ik vond het een mooie, afwisselende wandeling.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Mooi weer, mooie route

Gisteren was het dan zover: de Halve Zolen Wandeltocht die werd georganiseerd door Wandelsportvereniging “Waalwijk ’82”. In een eerder bericht blies ik al de loftrompet over de organisatie; die ook gisteren weer uitmuntend bleek.

In de omgeving waar ik woon zijn we gezegend met een flink stuk prachtige natuur waar je elke keer weer iets nieuws kunt ontdekken. Ik ben althans op plekjes geweest die ik niet eerder gezien had. We hebben zelfs meer plekjes gezien dan de vereniging voor ogen had aangezien we al babbelend terecht kwamen bij de Rustende Jager, wat toch echt niet op de route lag! Dank zij het knooppuntennetwerk van RoutesInBrabant hebben we snel de route weer terug kunnen vinden.

DSC_7219

Van de Hersenstichting had ik inmiddels een shirt ontvangen waarmee ik hopelijk wat extra aandacht heb kunnen vestigen op het goede en noodzakelijke werk dat zij doen.

Onderweg reed een stoet oldtimer Porsches ons voorbij wat mooie plaatjes opleverde:

Uiteindelijk heeft deze wandeltocht er 34 km (inclusief verkeerd lopen) op de teller bij gezet.Halve Zolentocht