Brief van de Hersenstichting

Vorige week ontving ik de volgende brief van de Hersenstichting:Brief

Ik ben heel trots op het resultaat. Niet eens zozeer op mijzelf, maar meer op de donateurs die zich hebben geïnteresseerd voor deze actie en het mét mij een goed doel vinden. Ik ben me er erg bewust van dat er enorm veel goede doelen zijn en dat overal geld hard nodig is. Daarom ben ik extra tevreden over het resultaat.

Aan alle donateurs:Bedankt van Nicole
Dit blog blijft bestaan. Ik zal informatie over NAH bij kinderen en jongeren blijven weergeven én verslagen van mijn wandelingen erop zetten. Maar minder consequent en intensief dan voorheen.

Doneren blijft mogelijk!

 

Advertenties

Twee doelen bereikt!!

Gehaald

Vandaag was de laatste dag van mijn actie. Op deze dag heb ik weer een mooie wandeling gemaakt georganiseerd door W.S.V. Waalwijk ’82.

20151101_123001Ik hoefde nog maar 16 kilometer te lopen om het doel van mijn actie te bereiken. Aangezien ik Tessa graag mee wilde nemen heb ik ervoor gekozen om de wandeling niet langer te maken dan 20 kilometer. Genoeg voor mijn doel én nog prettig voor Tessa om mee te gaan. 20 kilometer in het voor haar langzame tempo van het baasje lopen is veel vermoeiender dan lekker rennen en stilstaan wanneer je zelf wilt.

Het was heerlijk herfstweer en ik heb de hele route in het T-shirt van de Hersenstichting kunnen lopen. Een beetje promotie voor hun goede werk kan geen kwaad. Door het mooie weer was het weer enorm druk aan de rand van het bos, vooral bij de Kaatsheuvelse IJsbaan waar alles bij elkaar leek te komen: wandelaars, fietsers, ruiters, honden, mountainbikers en spelende kinderen. Bij het fietspad hou ik soms mijn hart vast met loslopende honden die oversteken. De baasjes (ik denk meestal niet van hier) hebben niet altijd in de gaten dat het hondenloslooppad een fietspad doorkruist.

Gelukkig is het zoals altijd een stukje verder in het bos weer rustig en kon je lekker relaxed wandelen. Omdat ik bezig ben met een cursus Spaans had ik de avond van tevoren alle woordenlijsten achter elkaar tot één mp3 geplakt en met die Spaanse woordjes in mijn linkeroor het nuttige met het aangename kunnen combineren.

IJsjeBij de wagenrust van WSV Waalwijk ’82 had ik mijn 600e actiekilometer gelopen. Om het te vieren heb ik mezelf getrakteerd op een lekker ijsje met slagroom 🙂

Het bedrag dat ik ten doel had gesteld, € 250,00 is ook gehaald. Iets meer zelfs. Eén donatie van € 10,00 is wel in het kader van deze actie gedaan, maar niet op de actiepagina verwerkt. De uiteindelijke opbrengst van de actie (tot nu toe) is dus € 260,00. Maar, er mag altijd nog meer bij hoor 😉

Alle donateurs: HARTELIJK BEDANKT!!! 

VolgDeze blog blijft voorlopig bestaan. Ik zal er wellicht zo nu en dan nog iets posten. Een wandelverslag of iets over NAH, want daar wil ik nog wel het een en ander over kwijt. Dus, kom nog eens kijken of wat handiger is: klik op de knop ‘volg’ die rechts op de homepage staat. Dan krijg je vanzelf een mail als er iets nieuws wordt geplaatst.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Einde van de actieperiode in zicht

De periode die ik heb gekozen voor mijn sponsoractie startte op 1 mei j.l. met als einddatum 1 november. Dat betekent dus dat het eind in zicht komt!

trekking-shoes-hiking-running-woods-concept-58148259Ik wandel graag en zeker in aanloop naar de 80 is een goede voorbereiding noodzakelijk. Maar ik behoor niet tot de wandelaars die meerdere Kennedymarsen per jaar lopen of die met de wandelsportvereniging wekelijks een tocht maken (alhoewel me dat best leuk lijkt).

De tegenprestatie die ik voor deze actie lever doe ik niet zomaar ‘even’. Vooral niet omdat ik wandelingen met de hond in eerste instantie niet meetelde. Later bedacht ik dat een flinke wandeling mét hond ook wel mee mocht tellen mits deze lang genoeg was…funny_animal_pictures_03_hd_picture_169024de wandeling dus, niet de hond. Zo ben ik inmiddels gekomen tot de 521 kilometer. Er staat me nog wat te doen dus!

Ik heb nog wel wat in de agenda staan: de eerste wandeltocht uit de winterserie van OLAT op 18 oktober, de eerste wandeltocht uit de winterserie van WSV Waalwijk ´82 op 1 november en aanstaand weekend een wandeling op eigen gelegenheid. Zo moet ik de 600 km wel halen.

Uiteindelijk is al dat gewandel wel leuk en aardig, maar het dóel is natuurlijk geld inzamelen voor de Hersenstichting. Van dichtbij maak ik mee welke invloed niet-aangeboren hersenletsel kan hebben op iemands leven. En nou valt het bij mijn dochter verhoudingsgewijs nog mee. Maar in de afgelopen jaren heb ik genoeg kennis opgedaan over de gevolgen van hersenletsel en weet daardoor dat er nog heel wat te doen valt!

streefbedragIk wil iedereen die mijn blog leest vragen een donatie te doen via mijn sponsoractie. Je kunt dat heel eenvoudig doen op mijn actiepagina bij de Hersenstichting. Ik zou het geweldig vinden als ik zowel de 600 kilometer haal als het streefbedrag van € 250,00. Op dit moment staat de teller op € 185,00 (=74%) dankzij heel wat betrokken donateurs. Maar het mooiste zou zijn als ook daar de 100% wordt behaald!

Help je mee?

Het is de hoogste tijd!

Inmiddels al bijna twee weken verder is het de hoogste tijd voor een verslag van de 80.

Voor mij was het de tweede keer dat ik deze Kennedymars liep en ook deze keer vond ik het weer bijzonder wat dat met je doet. En dan heb ik het niet over vermoeidheid of pijn, maar wat zoveel uren lopen mentaal met je doet. Echt uitleggen kan ik het niet, maar op het einde voel ik mij een beetje alsof ik op een andere wereld loop.

De laatste draai.

De laatste draai.

Deze keer was dat gevoel beslist sterker dan vorig jaar. Liep ik vorig jaar nog redelijk ‘gemakkelijk’ naar de eindstreep; deze keer heb ik ongeveer vanaf Dongen (met nog 21 km te gaan) mezelf behoorlijk moeten toespreken om te blijven stappen. Stoppen was uitgesloten aangezien ik wéét dat ik het kan. En zolang ik mezelf geen onherstelbare schade toebreng móest ik de ene voet voor de andere blijven zetten. In Loon op Zand heb ik een goede pauze genomen om vervolgens met superstijve spieren weer verder te lopen. Na een paar honderd meter kon ik weer iets makkelijker bewegen, maar stoepranden en drempels waren nog wel een uitdaging. IMG_1402Steeds langzamer ben ik naar Waalwijk gelopen. Ik kan niet anders zeggen dan dat het loodzwaar was. Gelukkig zag ik vooraan in Waalwijk een collega die zo lief was het laatste stuk met me mee te lopen. Dat zorgde voor een prettige afleiding en zo kon ik uiteindelijk over de rode loper lopen om mijn medaille op te halen.

Voor iedereen die vond dat ik zo 'fris' op de finishfoto stond.

Voor iedereen die vond dat ik zo ‘fris’ op de finishfoto stond.

Ik heb mij uiteraard afgevraagd waarom het me nou zoveel zwaarder viel dan vorig jaar. Een paar persoonlijke verklaringen kon ik wel bedenken, maar waarschijnlijk was de belangrijkste reden de regen die ’s nachts met bakken uit de lucht was komen vallen. Gelukkig kon ik dankzij het tassentransport bij de hoofdpost in Vlijmen mijn drijfnatte kleding uittrekken en droge kleren aandoen. Het regende daarna nog steeds, maar deze keer had ik me beter daartegen ‘bewapend’.

In Waspik beleefde ik mijn primeur bij de blarenprikpost. Een goede ervaring: ik was snel aan de beurt en werd vakkundig geholpen door een vriendelijke dame. En van díe blaar heb ik geen last meer gehad.

Blarenprikken

Vorig jaar wist ik meteen na de finish dat ik het volgende jaar weer mee zou doen. Dit jaar moest een en ander even bezinken… Maar ik denk dat ik volgend jaar wel weer van de partij ben.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Met deze wandeltocht heb ik mijn belofte nog niet waargemaakt. Ik heb gezegd 600 km te gaan lopen en heb dus nog wat kilometers te gaan. Wordt vervolgd dus!

Ook qua sponsorbedragen ben ik nog niet waar ik mijn doel heb gesteld. Ik hoop oprecht dat ik je warm heb weten te maken om een bijdrage te leveren aan mijn sponsoractie.

Nog maar even….

Nog één week en dan is het zover, dan gaat de 80 van de Langstraat weer van start.

In de aanloop naar deze Kennedymars heb ik verschillende lange wandelingen gemaakt. Maar met nog zo weinig dagen op de teller, probeer ik in elk geval meerdere kortere wandelingen te maken. Vooral eigenlijk omdat lange wandelingen heel veel uren kosten die ik niet altijd kan missen.

StartnummerZo ben ik de afgelopen week naar mijn (vrijwilligers)werk in Waalwijk gelopen, heb ik gewoon maar gelopen, ben ik een ijsje in Waalwijk gaan eten én heb ik gisteren mijn startnummer in Waalwijk opgehaald. Al met al weer wat kilometers op de teller voor mijn actie “Kilometers voor NAH”.

Het parkoers van de 80 is, zoals de meesten inmiddels weten, aangepast vanwege een aantal afsluitingen. Zo is ook het tunneltje van het Halve Zolenpad onder de N261 afgesloten. De omleiding die is gemaakt gaat een stukje verderop óver de N261. Wel een saai stuk om naartoe te lopen, maar leuk om er voor de eerste keer overheen te lopen. Volgende week lopen zo’n 2500 wandelaars over deze nieuwe brug:Brug

Nou ja, al met al een beetje een saai verslag. Zoveel valt er niet te vertellen. Bij de volgende wandelupdate zal de 80 inmiddels wel gelopen zijn. Dan valt er genoeg te vertellen!

Voor wat betreft de sponsoractie: die loopt tot 1 november dit jaar. Op 1 november wordt door wandelsportvereniging “WSV Waalwijk ’82” de eerste tocht van de Sponsorbedragmeterwinterserie georganiseerd. Die tocht zijn voor mij de laatste kilometers voor deze actie. Er zijn inmiddels al een aantal donaties gedaan, maar er mag nog meer bij 🙂 Het streefbedrag van € 250,00 is nog niet gehaald:

18e DAK Running Center wandeltocht 2015

Enigszins gniffelend wensten de heren achter de DAK-tafel mij succes. “De rest is allang weg, probeer ze maar in te halen.” De starttijd voor de 40 kilometer was tussen 07.00 uur en 09.00 uur, dus mijn aankomst om 08.45 uur was toch echt binnen de tijd. Hoe dan ook, een beetje ongerust zette ik er stevig de pas in, al rekenend. Ik zou het makkelijk moeten kunnen halen, inclusief mogelijk verkeerd lopen. Maar ik wilde ook nog een stop inlassen bij “Herberg de Drie Linden” in Giersbergen. Dat was me vorig jaar erg goed bevallen. Dus toch maar doorstappen.

Na wat gekronkel door Drunen leidde de wandeling door de Baardwijkse Overlaat. Een mooi stuk tussen Drunen en Waalwijk.

IJsbaan hondVanuit de Baardwijkse Overlaat ging de wandeling verder via Waalwijk naar het Lido. Van daaruit lángs het Galgenwiel náár “Het Galgenwiel” voor een knipje in de controlekaart.

De wandeling ging verder langs de Kaatsheuvelse IJsbaan waar de combinatie zaterdag en mooi weer weer veel honden blij maakte.

Langs een mooie route op voor mij wel heel bekend terrein (heerlijk die bossen) werden we langs Loon op Zand óver de Roestelberg geleid. Het stukje Brabantse Sahara op het warmste moment van de toch al warme dag was wat minder, maar ach, het was niet al te lang. Inmiddels kreeg ik helaas weer last van mijn achillespees, maar met een lichte pijnstiller heb ik daar verder geen last meer van gehad. De komende twee weken toch maar wat extra oefeningen doen…

20150829_130936Bij “Het Genieten” kregen we ons tweede knipje. Na die warme Roestelbergbeklimming zag ik er inmiddels zó uit:

20150829_131140

Maar even het hoofd onder de kraan doet wonderen, dus weer lekker opgefrist verder.

Ik lag mooi op schema en begon al te bedenken wat ik bij De Drie Linden in Giersbergen zou nemen. Een kom soep zou kunnen natuurlijk… maar het vooruitzicht op een lekker frisse Jillz of Radler sprak me veel meer aan. Nog even doorstappen dus met dat beeld voor mijn geestesoog. Dat ging heel goed kan ik je zeggen!

In Giersbergen de beloning:Giersbergen

Vanaf Giersbergen was het nog 10 kilometer naar het eindpunt. Omdat ik nu geen haast Eindpunt DAKmeer had ben ik aangehaakt bij iemand met wie ik dat laatste stuk heb gelopen. Dat was erg gezellig. De laatste kilometers vlogen voorbij en om klokslag 16.00 uur hadden we de 40 km volbracht (uiterste eindtijd was 17.00 uur). De gniffelende heren heb ik niet meer gezien, anders had ik ze kunnen vertellen dat ik dankzij hun ‘goede raad’ 21 wandelaars heb ingehaald.

Ploeteren

De 80 van de Langstraat komt naderbij realiseerde ik me en ik voelde een lichte paniek. Tot nu toe had ik gelegenheden voor een mooi wandeling met beide handen aangegrepen, maar ik plande mijn bezigheden nog niet om wandelingen heen. Om serieus de voorbereidingen voor de 80 op te pakken is het toch wel noodzakelijk dat ik een planning maak en consequent aan het werk ga.

De dag erná meteen de koe bij de horens gevat en een mooie wandeling gemaakt door, alweer, de Loonse en Drunense Duinen. Mijn plan was om het duinzand enigszins te mijden omdat dat behoorlijk zwaar is en ik wilde vooral kilometers maken. De titel van dit stukje verraadt het al: het duinzand mijden is niet zo goed gelukt. Niet alleen heb ik behoorlijke stukken door het losse duinzand gelopen, maar ook over talloze ruiterpaden met door paarden losgetrapt los zand. Dat zorgde ervoor dat het bij tijd en wijle ploeteren werd. Wat ik ook niet erg vind overigens.IJsbaan-B&D-3L-Rb

Ik heb onderweg echt genoten. Ik vind dit gebied zó mooi. Het was erg rustig, ondanks (of juist daarom?) dat de vakantie begonnen was. De vele vakantiegangers die onze omgeving aandoen komen meestal niet verder dan een paar honderd meter buiten de bekende plekjes. Daarbuiten ben ik niemand tegenkomen, op een paar ruiters na. Misschien speelde de regen ook wel een rol hierin..alhoewel die eigenlijk juist wel heel prettig was.

Voor wie zin heeft: hier vind je de route die ik wilde lopen. Ik ben er zelf wat van afgeweken tijdens het lopen.