Vermoeid na hersenletsel? Wat te doen?

Na het oplopen van niet-aangeboren hersenletsel, zoals een beroerte, is vermoeidheid een veelvoorkomend verschijnsel. Naar schatting krijgt meer dan de helft van de hersenletselpatiënten ermee te maken. Anderen zien of begrijpen dit niet altijd, en daarom spreken we van een onzichtbare handicap.

Deze tekst komt uit een folder van de Hersenstichting. Voor mij erg herkenbaar aangezien mijn dochter erg met deze vermoeidheid worstelt. Moeilijk te accepteren, moeilijk uit te leggen. In deze folder (‘kaartje vermoeidheid‘) wordt kort ingegaan op vermoeidheid na hersenletsel.

De Hersenstichting heeft ook een uitgebreide gids, de Zorgwijzer Vermoeidheid, over vermoeidheid na hersenletsel. Je kunt deze bij hen gratis downloaden of voor een klein bedrag bestellen.moe

Bron foto: www.brainline.org

Advertenties

Het is de hoogste tijd!

Inmiddels al bijna twee weken verder is het de hoogste tijd voor een verslag van de 80.

Voor mij was het de tweede keer dat ik deze Kennedymars liep en ook deze keer vond ik het weer bijzonder wat dat met je doet. En dan heb ik het niet over vermoeidheid of pijn, maar wat zoveel uren lopen mentaal met je doet. Echt uitleggen kan ik het niet, maar op het einde voel ik mij een beetje alsof ik op een andere wereld loop.

De laatste draai.

De laatste draai.

Deze keer was dat gevoel beslist sterker dan vorig jaar. Liep ik vorig jaar nog redelijk ‘gemakkelijk’ naar de eindstreep; deze keer heb ik ongeveer vanaf Dongen (met nog 21 km te gaan) mezelf behoorlijk moeten toespreken om te blijven stappen. Stoppen was uitgesloten aangezien ik wéét dat ik het kan. En zolang ik mezelf geen onherstelbare schade toebreng móest ik de ene voet voor de andere blijven zetten. In Loon op Zand heb ik een goede pauze genomen om vervolgens met superstijve spieren weer verder te lopen. Na een paar honderd meter kon ik weer iets makkelijker bewegen, maar stoepranden en drempels waren nog wel een uitdaging. IMG_1402Steeds langzamer ben ik naar Waalwijk gelopen. Ik kan niet anders zeggen dan dat het loodzwaar was. Gelukkig zag ik vooraan in Waalwijk een collega die zo lief was het laatste stuk met me mee te lopen. Dat zorgde voor een prettige afleiding en zo kon ik uiteindelijk over de rode loper lopen om mijn medaille op te halen.

Voor iedereen die vond dat ik zo 'fris' op de finishfoto stond.

Voor iedereen die vond dat ik zo ‘fris’ op de finishfoto stond.

Ik heb mij uiteraard afgevraagd waarom het me nou zoveel zwaarder viel dan vorig jaar. Een paar persoonlijke verklaringen kon ik wel bedenken, maar waarschijnlijk was de belangrijkste reden de regen die ’s nachts met bakken uit de lucht was komen vallen. Gelukkig kon ik dankzij het tassentransport bij de hoofdpost in Vlijmen mijn drijfnatte kleding uittrekken en droge kleren aandoen. Het regende daarna nog steeds, maar deze keer had ik me beter daartegen ‘bewapend’.

In Waspik beleefde ik mijn primeur bij de blarenprikpost. Een goede ervaring: ik was snel aan de beurt en werd vakkundig geholpen door een vriendelijke dame. En van díe blaar heb ik geen last meer gehad.

Blarenprikken

Vorig jaar wist ik meteen na de finish dat ik het volgende jaar weer mee zou doen. Dit jaar moest een en ander even bezinken… Maar ik denk dat ik volgend jaar wel weer van de partij ben.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Met deze wandeltocht heb ik mijn belofte nog niet waargemaakt. Ik heb gezegd 600 km te gaan lopen en heb dus nog wat kilometers te gaan. Wordt vervolgd dus!

Ook qua sponsorbedragen ben ik nog niet waar ik mijn doel heb gesteld. Ik hoop oprecht dat ik je warm heb weten te maken om een bijdrage te leveren aan mijn sponsoractie.

12 september… het is zover

Het miezert een beetje, met de laatste voorspellingen in het achterhoofd valt het allemaal enorm mee. De verwachting nu is dat het nog even regent en dan grotendeels droog. We zullen zien.

Op dit moment sta ik op het Unnaplein in Waalwijk waar het steeds drukker wordt. Zo te zien heeft iedereen er zin in. De DJ met vrolijke Hollandse muziek zeker.

Nog een uur wachten, dat is jammer, maar de bussen rijden hier nou ook weer niet zo vaak, dus ik moest kiezen: of veel te vroeg, of maar nét op tijd.

Mijn startnummer ziet er inmiddels zo uit:

image

Ik probeer onderweg nog wat te bloggen, maar of dat gaat lukken? Ik beloof niks.

Ik ben er klaar voor!

05:30
Inmiddels in Waspik aangekomen. Vanaf Drunen een paar uur nogal vervelende, érg natte regen gehad. Kleren drijfnat, maar gelukkig droge kleding meegenomen.
En nu op naar Loon op Zand en dan zijn we er bijna.
image

14 september
Ach, een live-verslag bleek toch moeilijker dan ik dacht. Gek hoe druk je het toch kan hebben bij de hoofdposten. Voor mij komt telefoon dan even op de laatste plaats. Uiteraard komt er nog een volledig verslag. Een deze dagen.

Nog maar even….

Nog één week en dan is het zover, dan gaat de 80 van de Langstraat weer van start.

In de aanloop naar deze Kennedymars heb ik verschillende lange wandelingen gemaakt. Maar met nog zo weinig dagen op de teller, probeer ik in elk geval meerdere kortere wandelingen te maken. Vooral eigenlijk omdat lange wandelingen heel veel uren kosten die ik niet altijd kan missen.

StartnummerZo ben ik de afgelopen week naar mijn (vrijwilligers)werk in Waalwijk gelopen, heb ik gewoon maar gelopen, ben ik een ijsje in Waalwijk gaan eten én heb ik gisteren mijn startnummer in Waalwijk opgehaald. Al met al weer wat kilometers op de teller voor mijn actie “Kilometers voor NAH”.

Het parkoers van de 80 is, zoals de meesten inmiddels weten, aangepast vanwege een aantal afsluitingen. Zo is ook het tunneltje van het Halve Zolenpad onder de N261 afgesloten. De omleiding die is gemaakt gaat een stukje verderop óver de N261. Wel een saai stuk om naartoe te lopen, maar leuk om er voor de eerste keer overheen te lopen. Volgende week lopen zo’n 2500 wandelaars over deze nieuwe brug:Brug

Nou ja, al met al een beetje een saai verslag. Zoveel valt er niet te vertellen. Bij de volgende wandelupdate zal de 80 inmiddels wel gelopen zijn. Dan valt er genoeg te vertellen!

Voor wat betreft de sponsoractie: die loopt tot 1 november dit jaar. Op 1 november wordt door wandelsportvereniging “WSV Waalwijk ’82” de eerste tocht van de Sponsorbedragmeterwinterserie georganiseerd. Die tocht zijn voor mij de laatste kilometers voor deze actie. Er zijn inmiddels al een aantal donaties gedaan, maar er mag nog meer bij 🙂 Het streefbedrag van € 250,00 is nog niet gehaald: