18e DAK Running Center wandeltocht 2015

Enigszins gniffelend wensten de heren achter de DAK-tafel mij succes. “De rest is allang weg, probeer ze maar in te halen.” De starttijd voor de 40 kilometer was tussen 07.00 uur en 09.00 uur, dus mijn aankomst om 08.45 uur was toch echt binnen de tijd. Hoe dan ook, een beetje ongerust zette ik er stevig de pas in, al rekenend. Ik zou het makkelijk moeten kunnen halen, inclusief mogelijk verkeerd lopen. Maar ik wilde ook nog een stop inlassen bij “Herberg de Drie Linden” in Giersbergen. Dat was me vorig jaar erg goed bevallen. Dus toch maar doorstappen.

Na wat gekronkel door Drunen leidde de wandeling door de Baardwijkse Overlaat. Een mooi stuk tussen Drunen en Waalwijk.

IJsbaan hondVanuit de Baardwijkse Overlaat ging de wandeling verder via Waalwijk naar het Lido. Van daaruit lángs het Galgenwiel náár “Het Galgenwiel” voor een knipje in de controlekaart.

De wandeling ging verder langs de Kaatsheuvelse IJsbaan waar de combinatie zaterdag en mooi weer weer veel honden blij maakte.

Langs een mooie route op voor mij wel heel bekend terrein (heerlijk die bossen) werden we langs Loon op Zand óver de Roestelberg geleid. Het stukje Brabantse Sahara op het warmste moment van de toch al warme dag was wat minder, maar ach, het was niet al te lang. Inmiddels kreeg ik helaas weer last van mijn achillespees, maar met een lichte pijnstiller heb ik daar verder geen last meer van gehad. De komende twee weken toch maar wat extra oefeningen doen…

20150829_130936Bij “Het Genieten” kregen we ons tweede knipje. Na die warme Roestelbergbeklimming zag ik er inmiddels zó uit:

20150829_131140

Maar even het hoofd onder de kraan doet wonderen, dus weer lekker opgefrist verder.

Ik lag mooi op schema en begon al te bedenken wat ik bij De Drie Linden in Giersbergen zou nemen. Een kom soep zou kunnen natuurlijk… maar het vooruitzicht op een lekker frisse Jillz of Radler sprak me veel meer aan. Nog even doorstappen dus met dat beeld voor mijn geestesoog. Dat ging heel goed kan ik je zeggen!

In Giersbergen de beloning:Giersbergen

Vanaf Giersbergen was het nog 10 kilometer naar het eindpunt. Omdat ik nu geen haast Eindpunt DAKmeer had ben ik aangehaakt bij iemand met wie ik dat laatste stuk heb gelopen. Dat was erg gezellig. De laatste kilometers vlogen voorbij en om klokslag 16.00 uur hadden we de 40 km volbracht (uiterste eindtijd was 17.00 uur). De gniffelende heren heb ik niet meer gezien, anders had ik ze kunnen vertellen dat ik dankzij hun ‘goede raad’ 21 wandelaars heb ingehaald.

Advertenties

Uitleg over hersenletsel

Mijn directe betrokkenheid bij niet-aangeboren hersenletsel (NAH) is ontstaan door de diagnose die mijn dochter kreeg eind 2012 na een zoektocht van een jaar. Het heeft een behoorlijke tijd geduurd voordat haar welzijn, haar dagelijks leven en schoolcarrière weer een beetje op de rit was gezet. Ze heeft daarvoor veel tijd doorgebracht op (toen nog) revalidatiecentrum het Leijpark en in het Elisabeth ziekenhuis. Steeds terugkijkend is de winst die ze geboekt heeft duidelijk zichtbaar. Wat de toekomst ons verder nog brengt…wie zal het zeggen…

Voor de buitenwereld is het moeilijk te begrijpen wat NAH is. Er zijn zoveel verschillen, zoveel gradaties, maar ook veel gemeenschappelijke kenmerken.

Hersenletsel uitlegEen klein team van mensen, allen enorm betrokken bij de mens met hersenletsel hebben een website ‘Hersenletsel-uitleg’ gemaakt met daarop uitleg over hersenletsel. Zij hebben in het team een neuroloog, een neuropsycholoog, een verpleegkundige met specialisme neurologie/neuropsychiatrie en ervaringsdeskundigen NAH én mantelzorgers om de brug te slaan naar alle drie de kanten van de kennis over hersenletsel. Zijn werken onbetaald voor die site en aan diverse projecten. Op die site staat een schat aan informatie over hersenletsel.

Ik wil graag speciaal aandacht vestigen op het onderdeel ‘Kinderen/Jongeren met hersenletsel‘, omdat datgene dat daar beschreven staat ons een jaar lang zoeken gescheeld zou kunnen hebben als we die kennis eerder hadden gehad. Misschien wordt een ander kind eerder op de juiste manier geholpen als deze kennis meer algemeen wordt.Citaat

Vakantie!

Rovinj, Kroatië

Rovinj

Onze vakantiebestemming dit jaar was dit mooie plaatsje aan de Kroatische kust. Nou ja, niet direct ín het plaatsje, maar op een camping vlakbij. We hadden het geluk dat een aantal lieve, gezellige mensen bij dezelfde organisatie (Estivant) had geboekt waardoor het vakantiegeluk niet meer stuk kon.

Wat voor mij een beetje jammer was, was dat er weinig wandelmoois te vinden was. Een flinke wandeling door mooie natuur zou de kers op de taart geweest zijn, maar helaas. Omdat ik niet helemaal stil wilde zitten heb ik met twee korte wandelingen nog 21 km op de teller kunnen zetten. De tijd (tot de 80 van de Langstraat en voor het eind van deze actie) wordt tenslotte onverbiddelijk korter.

Weer verder met de voorbereiding voor de 80

Gisteren heb ik de training voor de 80 weer opgepakt. Min of meer op de bonnefooi ben ik naar Waalwijk gelopen, over een deel van de route van de 80. Ik vind het fijn om vooraf te visualiseren hoe ik daar over tweeënhalve week moe (en voldaan naar ik aanneem) naar de eindstreep loop.

Jeugdpret

In Kaatsheuvel wordt deze dagen de Jeugdpretdagen georganiseerd, door de Stichting Jeugdpret. Sinds een paar jaar groeit het aantal deelnemers enorm. Ik heb veel respect voor het bestuur en organisatie van Jeugdpret, wat moet dát een werk zijn! Mijn dochter is een van de vrijwilligers die een groepje kinderen mee begeleid, dus op de heenweg ben ik even langs ‘Jeugdpret’ gegaan. Wat zag dat er weer gezellig uit. Een deel van het centrum van Kaatsheuvel was afgezet en een aantal winkeliers hadden ervoor gezorgd dat er toepasselijke spellen gespeeld konden worden.Jeugdpret

In het centrum van Waalwijk even stoppen voor een foto.

Verder naar Waalwijk

Vanuit Kaatsheuvel ben ik via ‘James’ naar de Kloosterweg gelopen en zo naar het Raadhuisplein in Waalwijk. Mijn hond Tessa had ik meegenomen, dus ik had onderweg een fijne metgezel.

Op de terugweg twijfelde ik of ik via Landgoed Driessen zou teruglopen of via het Hoekske. Uiteindelijk ben ik naar het Galgenwiel gelopen en van daaruit een stuk door Plantloon om vervolgens mijn weg langs het Hoekske te vervolgen. Heerlijk om na een week of twee weer door het bos te lopen. Ik heb genoten! En Tessa ook 🙂

Uiteindelijk zag de route er zo uit (het begin en eind is er afgehakt vanwege privacyredenen):

26 aug

18e DAK Running Center wandeltocht 2015

Aanstaande zaterdag is de 18e DAK Running Center wandeltocht 2015 in Drunen. Ik heb me aangemeld voor de wandeltocht van 40 km. Vorig jaar plensde de regen vrijwel de hele tocht flink, gelukkig zijn de vooruitzichten dit jaar beter. Volgende week het verslag.

OLAT Wandeldagen

OLATLogoEergisteren heb ik deelgenomen aan dag 1 van de OLAT wandeldagen. OLAT is een wandelsportvereniging uit St. Oedenrode. De betekenis van de letters OLAT wil ik jullie niet onthouden: “Ollandse Lange Afstand Tippelaars”.

De OLAT wandeldagen werden dit jaar voor de 32e keer georganiseerd. Dit jaar voor het eerst vanuit Nijnsel, door het “Groene Woud“.

Omdat ik alleen op vrijdag kon en het niet mijn doel is om meerdere dagen lange afstanden te lopen ben ik dus alleen op vrijdag geweest. Ik had gekozen voor de route van 35 km. Die uiteindelijk eigenlijk 36,3 km bleek te zijn en met een paar keer verkeerd lopen op 37 km uit kwam.

Ik gooi het er maar meteen uit: het was afzien. Anders dan anders. Ik voelde me als een kind dat bij de avondvierdaagse de 10 km loopt en zich de laatste 4 km afvraagt of het nog ver is. Normaalgesproken helpt het al als ik muziek aanzet om zo mijn gedachten te verzetten, deze keer hielp dat maar matig. Ook Radio 1 heeft me er nog een stuk doorheen gesleept, maar ook dat was uiteindelijk niet genoeg. Ik heb me af lopen vragen waarom het zo zwaar was. De grootste boosdoener leek mij de temperatuur! Ik heb al eens eerder gezegd dat ik tijdens warmte niet op m’n best ben.

OLAT1De route zelf vond ik heel eerlijk gezegd niet erg inspirerend. Ik heb de conclusie getrokken dat ik als bosliefhebber teveel verwend ben met de Loonse en Drunense Duinen (en nog meer moois) om de hoek. Deze route was erg open, veel boerenland, veel gras met brandnetels waardoor het soms leek het alsof ik achter in mijn eigen tuin liep. Mensen die mijn tuin kennen weten dat dit geen pretje is. Het eerste deel, dat af en toe langs de Dommel kwam was wel mooi, maar de route in zijn geheel kon mij niet bekoren. Maar of dat nou de reden was van het afzien…ikOLAT2 weet het niet. Een deel van de 80 in je eentje bij wijze van training lopen is ook niet in de meest inspirerende omgeving (denk aan een kilometerslang Halve Zolenpad).

Verder had ik nieuwe schoenen aan die ik voor het eerst zoveel kilometers aan had. Ze zaten eerlijk gezegd perfect, beter dan de vorige schoenen waar mijn tenen toch in de knel kwamen. Bij 20 km echter kreeg ik wat last van mijn achillespezen, blijkbaar was de hak wat lager dan mijn vorige schoenen. Door mijn paslengte wat in te korten werd de pijn gelukkig niet erger en bleef het draaglijk. Ook deze factor zou een oorzaak kunnen zijn, maar ook niet dé oorzaak.

De laatste paar kilometers ben ik aangehaakt bij twee zeer vriendelijke dames. Zij bleken doorgewinterde wandelaarsters (wat ook wel uit hun kuiten bleek) en…zij bleken hetzelfde probleem te hebben als ik: ook zij waren aan het afzien! De laatste kilometers hebben we samen doorgestapt en we waren blij dat we er waren. Eén van de dames zei nog: “Ik voel me alsof ik net een Kennedymars heb gelopen!”. Zij waren van mening dat de temperatuur hun de das om had gedaan. En eigenlijk denk ik dat dat ook voor mij geldt. Het was zo’n 29 graden, maar grote delen van de wandeling waren in de volle zon. Ik heb anderhalve liter water, een bekertje karnemelk én een Radler gedronken onderweg (lang leve de caféstop). Zo dorstig ben ik anders nooit. Het was in elk geval een mooie training voor de 80. Dan moet je ook gewoon door ook al zit je er even doorheen.

De route:

OLAT wandeldagen

Op het ’80’pad

Helaas viel mijn geplande wandeling vorige week in het water door de zomerstorm die over Nederland raasde. Aangezien een fikse wandeling nogal wat uren in beslag 80-logoneemt was ik pas gisteren weer in de gelegenheid om op pad te gaan. Op het ’80’pad. Tot nu toe heb ik de kilometers vooral in de bossen gemaakt, maar ik vind het prettig om naarmate de 80 dichterbij komt de route van de 80 te lopen. Voor wie (nog) niet weet wat ik bedoel met ‘de 80’, dit is in Waalwijk en omstreken een begrip: met de 80 wordt bedoeld ‘de 80 van de Langstraat‘. Een Kennedymars (tocht van 80 km) vanuit Waalwijk door de omliggende dorpen.

Ik had de volgende route gepland:deel 1 80

Dit is (ongeveer) het eerste deel van de route van de 80. Ik had mijn auto neergezet bij het Fort in Sprang-Capelle en daar het Halve Zolenpad opgegaan. Naar Drunen gelopen, daarna Nieuwkuijk, Vlijmen, Haarsteeg, Elshout en weer via Drunen en Waalwijk naar de auto. Voor wie ook dit deel wil lopen, hier kun je de route opvragen.

Halve ZOlen

Oude spoorbrug over het kanaal, nu fietspad.

Oude spoorbrug over het kanaal, nu fietspad.

Het Halve Zolenpad is genoemd naar de voormalige spoorlijn die hier liep: de Langstraatspoorlijn, beter bekend als de Halve Zolenlijn. De heer van Velthoven heeft er een uitgebreide website aan geweid en in Geertruidenberg is in de Geertrudiskerk van 28 juni tot 13 september een expositie over de spoorlijn (2 augustus en 6 september gesloten).

Onderweg kwam ik een stevig doorstappende wandelaar tegen die me toeriep: “Nog 42 dagen!”. Leuk dat je in deze tijd van het jaar zoveel mensen op pad ziet die aan het trainen zijn.

Ik had de route vooraf opgeschreven, het bleek een makkie, aangezien het vooral rechtdoor was. De hele route van de 80 kun je vinden op de website van de 80 zelf.

Het was prachtig weer en ik heb echt genoten van het lopen. Leuk vind ik altijd de kleine ontmoetingen die je onderweg hebt. Ook ik ben wel herkenbaar als ‘trainend voor de 80’ en dan knikken mensen net wat vriendelijker (nóg vriendelijker) naar je.Toen in Elshout mijn meegenomen liter water op was en ik bij een huis met mensen op een terrasje vroeg of ik mijn flesje mocht vullen werd mijn flesje gevuld met heerlijk koud koelkastwater! En er werd gevraagd of ik nog wat wilde drinken. Zo aardig! Bedankt mensen uit de Kapelstraat!

Later zag ik een echtpaar bij hun fietsen staan, ik dacht even aan fietspech, maar dat was niet het geval. Ze waren net een snoepje aan het pakken. Toen ik langskwam bood de man mij spontaan een snoepje aan! Hoe klein het gebaar ook mag zijn, ik vind dat hartverwarmend. Dan ga ik ook meteen met hernieuwde energie verder.Grasklokje

Ik had me onderweg al voorgenomen om, als ik bij het eindpunt zou zijn, te proberen er nog een stukje aan te plakken. En dat heb ik gedaan. Uiteindelijk heb ik 35 km gelopen. Geen blaren, beetje spierpijn vanmorgen. Ik ben tevreden. Het aangeplakte extra stukje bracht nog een paar extra verrassingen. Zo zag ik mijn all-time favourite bloemetje: Het Grasklokje.

Verder zag ik nog heel schattige vlindertjes (Bruin Zandoogje) én een prachtige zwanenfamilie.ZwanenOp dat deel van het Halve Zolenpad (tussen Sprang-Capelle en Waspik) bleken ook nog wat restanten van het oude spoor bewaard te zijn.

En een informatiebord over het station dat daar ooit stond (klik 2x op foto om te kunnen lezen):

statiionuitleg

Aanstaande vrijdag staat alweer de volgende wandeling van 35 km gepland, een georganiseerde wandeling deze keer. Wandelsportvereniging OLAT uit St. Oedenrode organiseert de OLAT wandeldagen waar ik de eerste dag meeloop.

Candle_flame_(1)*Tijdens de wandeling kreeg ik bericht dat mijn oom is overleden. Ik zie mijn familie niet veel, maar dat wil niet zeggen dat ik hen geen warm hart toedraag. Precies toen ik het bericht ontving liep ik door zijn dorp en geboortedorp. Ik kwam zelfs langs zijn ouderlijk huis, waar we als kind vroeger ‘bij opa en oma’ kwamen. Het maakte het deel door Vlijmen wel heel bijzonder. Ben daarna even een kerk ingelopen. Niet omdat ik zelf geloof, maar een kerk staat voor mij ook voor rust en gedenken. Voor zijn nabestaanden heb ik toch maar voor de zekerheid een soort van verzoekje naar boven gestuurd.